Ins Plattdeutsche übertragen, mit freundlicher Genehmigung der Kurt-Tucholsky-Stiftung. 

Kurt Tucholsky

Das Werk zwingt schon durch die Gelehrsamkeit,  die in ihm verkocht erscheint, Bewunderung ab, besonders einem Leser wie mir, dessen Bildung an Emmentaler Käse erinnert, indem sie wie dieser größtenteils aus Lücken besteht.             Alfred Polgar

Wenn Ovends wirkli mol een Gesellschaft int Huus is, bekoomt de Kinner vörher to eten. Kinner brukt ni allens to hören, wat de Grooten snakt, und ordendli is dat je ok ni, und dat geit uk nich so op de Kniep. Dat giv opsmeert Brot; Mama itt een beten bi to, Voder is noch ni to Huus. " Mama, Sonja hett seggt, se kann al smööken - se kann doch gor ni smööken! " - " Du schast bi't Eeten ni snacken." - " Mama, kiek mol de Löcker inne Kees! " - Twee Kinnerstimmen, op eenmol: " Tobby is aver een Dummbüdel! De Kees hett doch jümmers Löcker! " Een liesen lütt Jung Stimm: " Na ja - aver warum? Mama! Wo koomt de Löcker her? " - " Du schast bi't eten ni snacken! " -         " Aver ik will doch blots weten wonehm de Löcker in de Kees koomt! " Noh een lütt Ogenblick Ruh. De Mudder: "De Löcker... also een Kees hett jümmers Löcker, dor hebt de Deerns recht...een Kees hett numol jümmers Löcker." - "Mama! Avers disse Kees hett keen Löcker! Warum hett düsse keen Löcker? Und warum hett de Löcker?" - Still nu und eet. Ik heff di all hunnert mol seggt, du schast bi Disch ni schnacken! Los, eten!" -  "Bwww-! Ik will averes weten, wo de Löcker de Löcker in de Kees....aua, schubs mi doch ni jümmers...!"

Plär'n. Voder kummt rin. "Wat is denn hier los? guudn Obend!" - "Ach, de Jung is wedder unordi!" "Ik bün ni unordi! Ik will nur weten wonehm de Löcker in de Kees herkoomt. De Kees dor hett Löcker, und de hett keen -!" Vader:"Na, deswegen bruks du doch ni so to brülln! Mama ward di dat schon verklooren!" - Mudder:"Nu givs du den Jung ok noch recht! Bi Disch hett he to eten und ni to schnaken!"  Vader:"Wenn een Kind wat frogt, mutt man em dat verklooren! - Find ik." Mudder: Wenn ik dat för richtig hol, em dat to verklooren, war ik dat schon doon. Und nu eet!" - "Vader, wo de Löcker in de Kees herkoomt, wull ik avers doch gern weten!" - Vader: "Also de Löcker im Kees, dat is wenn he mokt ward; Kees ward ut Botter und ut Melk, dor ward he goorn, und dor ward he natt, inne Schwiez mookt se dat ganz smuck - wenn du grot büst, döffst du uk mol in de Schwiez, dor sünd hoooge Bargen, dor liggt ewigen Schnee op - dat is schön wa?" - "Jo, avers Vader, wo koomt denn de Löcker in de Kees her?" - "Ik heff di dat eben doch verkloort: de koomt wenn man em herstellt, wenn man em mookt." - "Jo, aver... wie koomt se dor ...rin, de Löcker?" - Junge, nu löcker mi ni mit dien Löcker und goh to Bett! Marsch! Dat is al loot!" - "Ne! Vader! Noch ni! Verkloor mi erst, wie de Löcker in den Kees...."

Bumm. Kattenkopp. Grotet Geschrie. RRRrring de Huusdörklingel. Onkel Adolf. "Gonahmt! Gonahmt, Margot - 'n Abnt - na, wi geit? Wat mookt de Kinner? Tobby, wat schrichst du denn so?"- "Ik will weten..." - "Wees still...!" - "He will weten..." - "Nu bring denn Jung to Bett und loot mi mit dat Dummtüch in Ruh! Kumm, Adolf,wi goht so lang in de Herrenstuuv; hier ward andeckt!" - Unkel Adolf: "Gode Nacht! Gode Nacht! Du Schriehals! Nu hör doch mol...! Wat hett he denn?" - "Margot ward mit em ni ferdig - he will weten, wonehm de Löcker in de Kees koomt, und se hett em dat nich verkloort." - "Hest du em dat denn verkloort?" - "Kloor, ik heff em dat verkloort." - "Danke, ik smök nu nich - segg mol, weets du denn wonehm de Löcker herkoomt?" – "Na, dat is avers een komodsche Froog! Kloor weet ik, wie de Löcker in de Kees koomt! De koomt bi de Fabrikatschon dörch de Feuchtigkeit...dat is doch ganz eenfach!" - Na, mien Leever... dor hest du den Jungen aver schön dumm Tüch vertellt! Dat is doch överhaupt keen Verklooren!"- "Na, Tschulligung, - du büst aver drömelig! Kannst du mi denn verkloorn wo de Löcker herkoomt?" - "Gott sie Dank kann ik dat."- Denn mol Los."

"Also, de Löcker im Kees koomt dörch dat Kaseín, wat in de Kees bin is." - "Dat is doch Tüdelkrom." - "Dat is keen Tüdelkrom."- "Dat is wohl Tüdelkrom; denn mit de Kaseín hett dat gornix to... gonahmt, Martha, gonahmt, Oskar... bitte, nehmt sik Platz. Wi geiht?... gornix to doon!" "Wat Stried jüm sik denn?" - Vader: "Nu beed ik di um allns inne Welt; Oskar! du hest doch Studeert und büst Afkoot; hebbt de Löcker inne Kees wat mit Kaseín to doon?" -Oskar: "Ne. De Kees inne Löcker... ik wull seggen: de Löcker inne Kees koomt vun... also se koomt dorvun, dat sik de Kees dörch de Warms bi de Gärung to gau utdehnt!"

Hohnlachen vun de op eenmol verbündeten Helden Voder und Unkel Adolf. "Haha! Hahaha! Na, dat is mi een döösige Verkloorn! De Kees dehnt sik ut! Hest du dat hört? Haha...!" Intritt Unkel Siegismund, Tande Jenny, Dr. Guggenheimer und Direktor Flackeland. Grootet "Goden Ovend! Gooden Ovend! -...wo geit?... vertellt uns jüst... bannig komodig... jüss de Löcker in de Kees...! dat giv glieks Eten... nu man los, denn verklor du man mol -!"

Unkel Sigismund: "Also - de löcker inne Kees koomt vun dorher, dat sik de Kees bi de Gärung wegen de Küll tosomen treckt!" Langsam opkoomended Rhabarber, Rumor, denn op eenmol groten Utbruch mit vulle Musik: "Haha! Wegen de Küll! Hest al mol kolen Kees eten? Man gut dat Se keen Kees moken, Herr Apolant! Wegen de Küll! Hähä!" - Unkel Sigismund geiht inschnappt in de Eck.

Dr. Guggenheimer: "Bevör man över disse Frog entscheiden kann, mööt Se mi erst eenmol seggen, um wat för Kees sik dat hannelt. Dat kummt op den enkelten Kees an! Mudder: "Um Emmentaler! Wi hebbt em güstern köfft... Martha, ik keup nu immer bi Danzel, mit Mischewski bün ik ni mehr so tofreeden, he hett uns nüüli Rosinen noh boben schickt, de weern ganz..." Dr. Guggenheimer: "Nu, wenn dat Emmentaler weer, denn is de Sook kloor. Emmentaler hett Löcker, wieldat he een Hartkees is. Jede Hartkees hett Löcker. " Direktor Flackeland: "Miene Herrn, dor mutt wohl nu wedder mol een Mann ut dat praktische Leven koomen... de Herrn sünd je grötendeels Akademiker..." (keeneen snakt gegenan)

"Also, de Löcker in de Kees sünd Zerfallsprodukte de bi den Gärungsprozeß. - Jo!. De...de Kees zerfallt, jüst...wiel de Kees..." Al de Duumen wies noh ünnen, dat Volk steit op, de Störm geit los. "Pöh! Dat weet ik uk! Mit de Chemie is de Sook ni mookt!" Een hoge Stimm: "Hebbt jümm keen Lexikon -!" Störm op de Bibliothek.

Heyse, Schiller, Goethe, Bölsche, Thomas Mann, een oled Poesiealbum - wonehm is denn...richtig! Grobbkalk bit Kerbtieren Kanzel, Kapital, Kapitalertragssteuer, Karbatsche, Kartätsche, Karwoche, Käse, -! "Loot mi mol! Goh mol wech! Pardon!

Also: > Die blasige Beschaffenheit mancher Käsesorten rührt her von einer Kohlensäureentwicklung aus dem Zucker der eingeschlossenen Molke.<" All, tohoop:"Hest dat. Wat heff ik seggt?"...">eingeschlossenen Molke und ist...> wo geit dat denn wieder? Margot, hest du hier een Siet rutschneden, ut dat Lexikon? Dat is doch unerhört - wokeen is hier ant Bökerschapp wehn? Sünd de Kinner...? Warum schlöts du dat Bökerschapp ni aff?" - "Warum schlüts du dat Bökerschapp ni aff is good - an de hunnert mol heff ik di seggt, dat du dat affschluten schast -" "Nu lot doch mol: also wie weer dat? Ehr Verkloorn weer ni richti. Mien weer richti."- " Se hebben seggt, de Kees ward koolt!" - "Se hebben seggt, de Kees ward koolt - ik heff seggt, dat de Kees warm ward!" - "Na kiek, denn hebbt Se doch nix vun de kohlensauren Zuckermolke seggt, as dat hier bin steit!" - "Wat du seggt hest, wer sowieso Tüddelkroom!" - "Wat versteihst du denn vun Kees? Du kannst je ni mol Bolles Ziegenkees und een olen Hollänner uteneen holen!" - "Ik heff villicht mehr olen Hollänner in mien Leven eten as du!" - "Spiech mi ni an, wenn du mit mi snakst!"

Nu snackt se all mit eenmol. Dat hört sik so an: "Benehm di anstäänig wenn du bi mi to Gast büst...!" - "saurige Beschaffenheit der Muckerzolke..." - "mi goor keen Vörschriften to moken!"..."Bi Schweizer Kees - jo! Bi Emmentaler Kees - nee...!" - "Du büst hier ni bi di to Huus! hier sünd anstännige Lüüd..." - "Wo denn -?" - "Dat nimms du torüch! Dat nimms du sofort torüch! Ik loot ni to, dat in mien Huus, mien Besök beleidig ward - ik loot in mien Huus mien Gäste ni beleidigen! Du geist sofor rut ut mien Huus!" - "Ik bün froh, wenn ik rut bün - dien Freeten bruuk ik ni!" - "Du petts bi mi ni mehr över de Döör!" - "Miene Herren, avers dat is doch...!" - "Se holen dat Muul - Se gehört nich to de Familie...!" - "Na, dat heff ik noch nich hatt!" - "Ik as Koopmann...!" - "Nu hörn Se doch mol to: Wi haln in Krieg een Kees -" "Dat weer keen Versöhnung! Dat is mi ganz egol, und wenn du platzt: Jümm hebbt uns bedroogen, und uk wenn ik dootbliev, kummst du ni in mien Huus!" - "Arvschlieker!" "Hest du dat -!" - "Und ik segg dat ganz luut, dormit dat all hörn köönt: Arvschlieker! So! Und nu goh und verkloog mi!" - "Lümmel! Een ganz fuulen Lümmel, keen Wunner bi denn Voder!" - "Und dien? Wokeen is denn dien? Wonehm is denn dien Fruu her?" - "Ruut! Lümmel!" - "Wo, wwooo is mien Hoot? In so een Huus mut man je op sien Sooken oppassen!" - "Dat ward noch een Nohspeel hemm! Lümmel...!" "Se mi uk -!"

In de Döör steiht Emma, ut Gumbinnen, und seggt: "Jnädige Frau,   es is anjerichtet -!"

4 Privatklagen. 2 umgestoßene Testamente. 1 aufgelöster Soziusvertrag. 3 gekündigte Hypotheken. 3 Klagen um bewegliche Vermögensobjekte: ein gemeinsames Theaterabonnement, einen Schaukelstuhl, ein elektrisch beheizbares Bidet. 1 Räumungsklage des Wirts.

Torüch blifft een trurigen Emmentaler und een lütten Jung, de sien dicke Arms to'n Heben streckt und, denn Kosmos ankloogend, wiethin hörbor röpp: "Mama! Wonem koomt de Löcker in de Kees -?"

Startseite                 Zurück