| Manfred Beyer | |
| Störmfloot 1976 | |
|
De Dag fung an as jede andere ok. De Wecker
bölk fröhmorgens los, und du steist op. Dat weer een Sünnobend-morgen, ik
keek ut'n Finster und dach bi mi "schiet, und bi so een Störm muss du nu
los, warken und doon, und all de annern kunn op´n Sünnobens utsloopen."
Nütz nix, rin in de Kleedasch und af noh de Arbeit. Dat geev ok glieks
veel to doon. De Störm hal all hier und door sien Wark doon und de een und
anner hal keen Strom mehr. Und ik as Elektriker muss nu los und nohkieken
wat twei weer. Also een Lehrjung griepen, rinn in denn VW-Bus und af vun
Hoff. Jung, wat weer de lütt Bus an't schaukeln, de Lehrjung seet meis bi
mi op Schoot. Na ja, wi hebbt unsere Tour heel rumkreegen. Bi de meisten
Kunden weer goornix twei, dat weer de normale Stromutfall as dat immer mol
ween kann wenn bi uns starke Störm is. To Middag weer'n wi beide denn ok
rechtitig wedder to Huus. Sünnobens ward bi uns nur bit Middag arbeit, und
so hal ik den Nohmiddag för mi.
Een Auto heff ik doomols ni hatt, und um mit Fohrrad ganz noh'n Willemskoog to fohrn um mien Fründin to besöken, weer dat ni de richtige Luft. Also gung ik to mien besten Kumpel Leander und keek mol watt wi doch noch irgendwi dumm Tüch moken kunn. Noh de tweete Tass Tee hal'n wi dat denn ok to foot. Wi wull'n an Butendiek. Bi so een Störm muss dat een heel Vergnögen ween. Also rin in sien Auto uns los gung dat. Erst noch to'n tanken, watt ok ni so eenfach weer wiel dat af und an immer mol de Strom weg weer. As wi nu enlich ok Sprit genoch hal'n gung dat los noh´n Willemskoog. Toerst bi mien Fründin Gesche vörbi, ik muss se je doch noch mol sehn dissen Dag, und frogen op se mit wull an Diek. Mit wull Se geern, aver ehr Öllern weern door ni mit inverstohn, weer to gefährlich, meenten se, bi so een Wind an den Diek to gohn. Gesche schull man leever to Huus blieben, und denn wulln se ok noh Marne, noh eern Unkel, door weer dat sekerer. Falls - je, wenn de Diek nu breeken schull. Na ja, ik geev Gesche noch een Söten to'n Afscheed, wi verafreed uns noch för den nächsten Dag,... denn sind Leander und ik los. An Diek ankoomen, hebbt wi uns erstmol in warme Plünn inwickelt. Wenn du bi so een Wind nen koolen Moors kriss, denn is dat wiss ni mehr lustig. Warm antroken gung wi de Stieg hoch. Ik kann ju vertelln, wi weern mann jüss mitt de Boss över de Diekkrone as uns dat ok all wedder torüchschmieten däh. De Blanke Hans hett uns so in de Kniep hatt, dat wi uns richtig int Geschirr. schmieten mussen, dat wi boben ropp keemen. Wenn dat noch ni mitmookt hest, denn kannst di dat meist ok ni so richtig vörstellen wat door so afgeit. Dat Luft so eene Kraft hebben kann! Du föhlst överall an'n ganzen Lief de Kraft de de Wind hett. Aleen dat gegen Wind loopen, is as wenn du gegen een Wand rennen deist. Dat trekt so dull an dien Hoor dat du dat Geföhl hest, se ward di eenzenln rutreeten. Bi Sturmfloot an Diek, und du markst wie lütt de Minsch doch is. Enn Viertel Stünnstiet, veel länger hölst dat nich ut in so een Wind to stohn. Denn musst wedder rünner vun Diek. Wi hebbt uns denn in't Auto sett und sünd wedder noh Marne fohrt. Schön denn Ketel mit Woter opsetten und gemütlich een Putt Tee drinken, dat is dat watt nu komen mutt, und ok keem. Wenn buten de Störm huult, denn kannst du binnen bi een Putt Tee wunderbor klönen. Gegen Obend muss ik wedder los noh Huus und Eeten, denn um Klock söben schull ik int Kino ween. Door weer ik nebenbi noch ant arbeiten. Filme dördreien, as mien Opa dorto seggen däh. Aver, bi so een Luff, und, sooft wie de Strom all weg ween wer, kunn keeneen seggen op överhaupt een Film zeigt warn kunn. Na ja, hin muss ik aver erst eenmol. As de Klock op acht togung weer't kloor, wi speelt. De Störm weer ni weniger worn, aver to`n ersten weern Lüüd door de Kino kieken wull'n und to'n tweeten weer uk all längere Tied keen Stromutfall ween. Watt för een Film loopen däh weet ik hüüt ni mehr, ik denk, dat deit ok nix to Sok. Klock acht gung dat denn los, erst de Kulturfilm, de geev dat door noch, denn de Vörpänner as wi to de Vörschau seggen däh'n , lütte Pause und af gung dat mit de Hauptfilm. Alles weer kloor.As de Film so ungefähr to hälfte döördreiht weer, klingelt dat Telefon achter bi mi in Vörführruum. Gesche reep an, se weer bi ehrn Unkel in Marne, und dat weer man hundert Meter vun Kino wech, eenmol schreeg över de Stroot. Door weern noch mehr Verwante opkrüzt, in de Köge weer dat över Nacht nu doch to gefährlich woorn. Und nu woor de Platz bi eer'n Unkel langsam knapp. Se fragt an op se disse Nacht bi mi schloopen kunn? So gau heff ik selten jo seggt. Tein minuten looter stunn Se denn ok bi mi Vörführruum. As ik se in Arm heel und ehr een Sööten geev, stunn mi de Tronen in de Ogen, dat schull unsere erste Nacht warn, de wi tosomen verbracht hebbt. Kannst Du di noch an dien erste Nacht erinnern de du ni alleen verbracht hest? Ik glöv dat war ik mien Levdag ni vergeten. As dat Kino to end weer gungen wi noh min Huus. Arm in Arm schleepen wi in, de Störm buten, de kunn uns mol... ! Över Nacht nehm de Wind buten af, aver de Störm in uns, de nehm to. Över dree Johr hett he anhoolen, denn gung ok disse Störmfloot to End. Een Floot vun Geföhle , anfungen as Störmfloot buten an Diek. Nix giv dat tweemol in't Leben, jedesmol is dat'n lütt beten anners. Trotzdem, wenn hüüt Störm is, denn go ik an'n Diek und loot mi vun denn Wind gehöri dörpussen, und denk torüch an de Störmfloot 1976.
|
|