Af un An heff ik de Nees vun dat Puschenkino vull, denn goh ik in een richtiges, grotet Kino. So een, mit richtig grotet Bild. Allerdings mutt ik seggen mookt mi dat in letzte Tied ok ni mehr so veel Spooß.Dat is doch so, dat de Hauptfilm hüüt to Dag's ümmer kötter ward. Düch mi jedenfalls. Oder annersrum, de Werbefilme ward ümmer länger. Egendli goh ik je wegen de Hauptfilm hin, und as een anständigen Minschen, as ik datt nu mol bün, goh ik denn uk rechtidi hin, dormit ik de anneren Filmkiekers ni stören doh,- also bevör de Vörfilme anfangt, und dat sünd meistens Werbefilme. Ik also rin int Kino, sett mi dool und will denn Film seen.

Süht so ut: De Vörhang geit op, dat Bild kummt und dat erste wat du mitkriegen deist is, dat de Ziggaretten-werbemagger di denn Qualm in't Gesicht pussen deit. He sett sik in een Fleeger, Auto, Schipp und op een Motorrad und denn verklort he di dat "em" de Lungenkrebs nix utmoken deit, viel dat he een ganz dullen Kerl is, und dat kummt genau vun düsse Zigaretten. Um een Hoor wer ik noh denn Automaten loopen, um mi uk solche "dulle-Kerl-Zigaretten" to hol'n.                  Film geiht wieder: As nächstet kummt een Streifen vun een Bank oder Sporkass. Dor vertellt se di denn dat dat ganz eenfach is, ohne een Banköverfall an Geld to komen. Bruuks blos mit een vun de Maggers dor schnaken, und se schmiet di mit Geld.                                                                                                            Heff ik al mol versöcht bi mien Bank mit so'n Kerl to schnaken. De hett denn uk schmeten, - mi, ut de Döör!

Wenn di de Bankminsch genoch vertellt hett, denn kummt wedder een Zigarettenfritze. Ditmol een annern. Düsse Werbung, mutt ik seggen begriep ik ni. Sitt een Kohknecht op'n Perd und smöökt. Mien Problem is, ik kann dat Perd dorbi ni ünnerbringen, dat schall doch gorni schmööken, oder? Solang ik överleggen doh, jedesmol war ik ni ferdig mit Nohdenken. Film geit wieder! As nähstes een Koophuus ut Hamborg. Een optakelte Fruunsperson verkloort de Kinokiekers dat nur Eer Koophuus genau dat richtige weer to'n Inkoopen. Weet ni, bün allmol doorween, in dat Koophuus. Een vun uns beiden, de Fruu oder ik, tüüdelt. Dat wat ik so bruuk to'n Leben, dat hebbt se nich hat, und vun dat ".....müssen Sie unbedingt haben" steiht mien ganze Bood all vun full.                                     Denn neisten Werbefilm heff ik verpasst. Keem so'n Tweemeterminsch rin. Dat de sik genau för mien eenmeterföfftig setten muss weer kloor. Is jümmers so, wenn ik in't Kino goh.  - Sühst een frien Platz wo du uk good kieken kannst, denn kumm dor een de tweemeterföchtig lang is, und sett sik genau för di dool. Und wenn disse Holtfäller denn mit doolsetten ferdig is, - vörher mutt he de Schönheit an sien Siet noch wiesen watt för een schönen Schatten sien Kopp op de Lienwand schmieten kann, - wenn de mit doolsetten ferdig is, denn is uk de Werbung to End. Schood, hal je nun doch gern weeten wat dat sonst noch so geben deit, wat ik ni gebruuken kann.

Hauptfilm fangt an, Kammera, Mitspeeler, Regischör, Stückeschreiver, all ward nu erst eenmol vörstellt. Noh tein Minuten fangt de Film denn so richtig an, de Hauptspeeler kummt in't Bild, ....de Dreemeterminsch för mi steiht op und geit rut, de Hauptspeelerin kummt nu uk, ... de Dreemeterminsch kummt torüch, sett sik dool, ni ohne wedder so ungefähr fofftein Minuten sien Breegenkasten in dat Bild to holen. As ik wedder kieken kann, hummt een Auto de Stroot roppfohrn, ... wo kummt denn blooá dat Knistern vun een Bunschetüüt her? Ja, hebbt de Film-mookers ni mitkreegen, wat se för Geräusche se op denn Film mookt hebbt? Fleeger, Auto, Footgängers, egol wat ik see, överall de Geräusche vun de Bunschetüüt, bestimmt een halve Stunn.                                                  Knistern is vörbi, Film löppt ok so wieder!                                                          Nu ward spannend, een Pistol kummt in't Speel, de Finger ward krumm, ... de Dreemeterföfftigminsch för mi steiht wedder op, - ik höör "Peng, Peng, Pulter Pulter" - , und geit rut. Wer doot is weet ik ni, im Film sünnd se nu bi de Gerichtsverhandlung. De Veermeterminsch kummt torüch, natürli ni ohne Sien Hoorbüüdel wedder in de Lins to holen. As ik denn endli wedder kieken kann wer'n de Hauptspeeler und sien Madam jüst dorbi sik to knuutschen. Ende!

Und wiel dat jümmers Lüüd giv, de denn Film ni vun Anfang an sehn döppt, ward noch eenmol alle vörstellt de denn Film mookt hebbt. Vörhang dicht, Licht an!