Irgendwann för'n por Dag keem mien Kumpel Jan bi mi, um mol wedder so'n lütt'n Klönschnack to hol'n. Und dorbi keem wi op dat Angeln. Op ik ni mol mit wull, frog he mi. Ik hal nix beteres, to doon und so segg ik to. Dat neeste Weekenend schull dat losgohn, in Ostermoor am Kanol.

Ik hal mi denn uk alln's inpackt wat een Minsch so bruukt. Warme Socken, 'n Putt full Kaffee, Latüchte, und und und. Angeln und Metten bruukte ik nich mitnehmen, de hal Jan.

He weer uk al door as ik ankeem, und de ersten Metten weern al in't Woter an't booden. Ik har noch ni so richtig Ruh funnen as dat uk al losgung mit dat zukkeln anne Angel. Keen fief Minuten door, und he hal al denn ersten Fisch an denn Hoken. Dori noch mol to, dach ik, dat ward lustig. Dat gung aver nich so wieder, de Ool hebbt wull Eetenspause mookt, und so hebbt jümmers de Krabbels de Wörms vun denn Hooken freeten, denk ik, denn de meist Tied wer de Hooken leer, ok keen Wörm mehr an. Dorför keem annere Beschäftigung. Spaziergängers, de hebbt jo nich so veel to doon bi dat loopen, und so koomt se denn ümmer bi de Anglers an und froogt, "Na, schon was gefangen". Aver Jan kenn dat schon, und so hal he een Cassettenrecorder bi sik, mit een Endlosband, und dat dudelt liesen vör sik hin: "Nein, heute beissen sie schlecht"! Manch een vun de Spaziergängers funn dat wohl ni so lustig, und gung füünsch wieder, liesen för sik hinbrummel'n. Na, egol, wi haln jedenfalls unsere Ruh.

Aver bi dat Angeln kannst noch'n ganzen Barg vör dien Breegen doon, Ik dach jümmers, Wörm is Wörm, aver Jan seggt, dat de Ool dat beter weet. De Ool is so'n richtigen Feinschmecker, de will ni ümmer dat sülve to freeten hem, mol mutt dat een Sandwörm ween, mol een Wattwörm, oder een Dauwörm. Kannst uk hem dat he gorkeen Wörm will, dat dat een Vegetarier is, und de nimmt denn annere Soken, so tum Biespeel Kees, und ordi stinken mutt he. Ok is dat ni egol wat för een Hoken du nimms, son Ool is dor wählerisch as een Minsch bi Kleedasch kööpen. Dat mach ween dat de eene Ool nur op'n lütten Hoken bieten mach, de annere mach aver mehr dat rustikale, de bitt ni op son miggeriken Krom, wedder annere de möök dat lever halv und halv.

Ja, und denn is em dat ok ni egol to welche Tied du em fangen wills, de lött sik ni jede Tied fangen, dat is wi de Spreekstünn bi´n Doktor, erstmol muss du töben bit dat de Ool sik dorto doollött sik fangen to loten, mutt alles sie Ordnung hem. Dat geit denn ungefähr so: Angel utsmieten is wie dolsetten und töven bi´n Doktor, und denn geit dat de Reeg no, erst eenmol muss du seen dat du de Wullhandkrabben satt krist. Dat is eenfach, de feet jede Wörm, und biet uk vun jeden Hoken af. Dornoh kummst du noch lang ni to'n Ool, ne, erstmol koomt nu de anneren Fisch, Zander, Bütt, und wat sonst noch int woter schwimmt. Und wenn du denn Glück hest, denn lött de Ool sik dorto raff endli an denn Hoken to lutschen. Wenn Hoken, Wörm, Sünnenstand, dien Nees und överhaupt de ganze Dag noh sien Mütz sünd. Und wenn du as Angler denn dat grote Glück hest endli een fungen to hem, hett de ganze tööveri und vörbereitung so lang duert, dat de Metten keen Lust mehr hebbt und all sünd, so dat du mit denn een fungen Ool stolz noh Huus trecken kannst.