Sien Nom will ick ni seggn,
ick kenn em awer gut.
He wer sien Leben lang
ob Slechtigkeiten ut.

Mol kern he bi mien Nower an
und jammer em wat vör.
„Ick büß so in Verlegenheit
dat is een grot Mallör!

Ick bruk notwenni dusen Mark,
ick bün in grote Not.
Wenn ick se ni beschaffen kann,
scheet ick mi morgen dot!

Du warrst mi doch wull hölpen,
Du löttst mi Dich in Stich.
Dat du een guden Mensch büst,
seh ick an dien Gesich.“

“Dat is klor” sech nu mien Nower.
„natürli hölp ick di.-
Ick heff bloß keen Revolver,
Du krichst een Strick vun mi.“

Startseite                 Zurück