Wiehnachtsleder.
in’t Plattdüütsch överdragen vun Hans Georg Peters, Lübeck
O, du fröhliche...
(Plattdüütsch: HG.Peters)
O, du fröhliche, o du selige,
Gnaden bringst du, o, Wiehnachtstiet !
Welt güng verloren, Christ würr uns boren,
freu di, freu di doch, o, Christenheit.
O, du fröhliche, o du selige,
Gnaden bringst du, o, Wiehnachtstiet !
Christ is nu kamen, hett de Sünn’n uns nahmen !
Freu di, freu di doch, o, Christenheit.
O, du fröhliche, o du selige,
Gnaden bringst du, o, Wiehnachtstiet !
Himmlische Heere jubelt Di to Ehre !
Freu di, freu di doch, o, Christenheit !
Stille Nacht, Heilige Nacht...
(Plattdüütsch: HG.Peters)
Stille Nacht, Hillige Nacht !
Allens slöppt, waak is sacht
blot dat trulich, hoochhillige Poor.
O, leev Christkind, mit lockige Hoor,
:/ slaap in himmlische Roh,:/
Stille Nacht, Hillige Nacht !
Harders höörn t’eerst de Pracht.
Dörch de Engel ehr Halleluja
töönt dat luut nu vun wiet her un nah:
:/ Christ, de Retter, is dor :/
Stille Nacht, Hillige Nacht !
Gott sien Söhn, o, wo lacht.
Leev ut Dienen göttlichen Mund,
giff de Tiet för de Rettung uns kund,
:/ Christ dörch diene Gebuurt, :/
(na Joseph Mohr u.Franz Gruber.)
Macht hoch die Tür...
(Plattdüütsch: HG.Peters)
Stööt’t up dat Door, maakt breet de Döör,
de Herr steiht in sien Pracht dorvör,
en König, de de Welt regeert,
en Heiland, vun uns all verehrt,
de Heil un Leben mit sik bringt,
nu jubelt luut, vull Freuden singt :
Ik laav Di, Gott, mien Herr,
Du Vadder, giffst veel Raat !
He is gerecht, en Helper weert,
vull Sanftmoot he sik to uns kehrt,
sien Königskroon is Hilligkeit,
sien Zepter is Barmhartigkeit,
all uns’e Noot to Enn he bringt,
nu jubelt luut, vull Freuden singt:
Ik laav Di, Gott, mien Herr,
wies, Heiland, mi dat Maat !
Woll geiht’t dat Land, woll geiht’t de Stätt
de dissen König bi sik hett !
Woll geiht’t de Harten överall,
in de dis König trecken sall.
He is de Sünn, de Freuden bringt,
wenn all vull Höög un Wonnen singt :
Ik laav Di, Gott, mien Herr,
mien Trööster fröh un laat.
Kumm, o mien Heiland Jesu Christ,
mien Hartensdöör wiet apen is,
treck in mit alle Gnaden Dien,
Dien Fründlichkeit laat düütlich sien;
Dien Hillig Geist is Richt un Leit
för’n Weg to ew’ge Seligkeit.
Dien’n Namen, o mien Herr,
sie ewig Pries un Ehr !
Ihr Kinderlein kommet...
(Plattdüütsch: HG.Peters)
Leev Kinnings, o kaamt doch, o kaamt nu doch all,
na’e Krüff her, o kaamt doch na Bethlehems Stall,
un kiekt, wat in disse hooch-hillige Nacht
uns’ Vadder in’n Himmel hett geben för’n Pracht.
Dor liggt dat, ji Kinner, up Heu un up Stroh:
Maria un Joseph bekieken’t so froh;
de reedlichen Harders beedt vör em up Kneen,
de Engels kann’n baben in’n Chor jubeln sehn.
O, böögt as de Harders bi’t Beden dat Knee,
heevt hooch juuche Hannen un dankt Gott as se.
Stimmt freudig, ji Kinner, för all to’n Gewinn,
stimmt freudig to’n Jubel vun de Engels mit in.
Wat geevt wi, wi Kinner, wat schenkt wi Di hier,
du bestes un leevstes vun all Kinner hier ?
Du höllst nix vun Riekdom un Freud’ vun de Welt,
en Hart blot vull Unschuld alleen Di geföllt.
So nimm denn uns’ Harten as Opfer geern hen,
wi geevt Di se freudig mit fröhlichen Sinn,
un maak se hillig un selig as Dien,
vereent söllt ’s mit Dien Hart up ewig denn sien !
(Melodie: Johann Abraham Peter Schulz)
Es ist ein Ros’ entsprungen..
(Plattdüütsch: HG.Peters)
En Roos füng an to grönen, de Wörtel heel fien weer,
so as de Olen süngen, vun Jesse stamm’ se her.
Een Blööd’ in all ehr Pracht mirrn in den’ kolen Winter
dreev s’ ut to’e halven Nacht.
De Roos, de ik nu meen hier, vun de Esaias seggt,
hett doch alleen Maria, de reine Maagd, uns bröcht:
Ut Raat un Gott sien Macht hett se een Kind uns boren
woll to de halve Nacht.
(na Michael Prätorius; Melodie 15.Johrhunnert)