De Fröhjohrswalzer.
vun Gisela Küter
na de Melodie vun den' Schneewalzer.
Wenn de Winter Afscheed nimmt,
un dat Fröhjohr wedderkümmt,
wenn de Vagel singt so schöön,
un de gelen Blomen blöhn,
denn waakt up de heel Natur,
un en lüttet Regenschuur
kümmt vun baven dal so warm,
nimmt de Jung woll sien Deern in'n Arm.
Un den' Fröh-, Fröh-, Fröhjohrswalzer danzt se denn,
eenmal her, eenmal ben,
un se weegt sik froh in'n lustig' Walzerschritt,
un tosamen mit ehr singt dat överall fröhlich mit.
Frischet Gröön gefallt uns goot,
un de Minsch kriggt niegen Moot,
dusendmal un noch veel mehr
fallt dat Licht hendal to Eer.
Vun de Blomen treckt en Duft
un verzaubert lies de Luft
an den' Avendheven lang,
un de Welt höört den' Fröhjohrsklang.
Un den' Fröh-, Fröh-, Fröhjohrswalzer danzt se denn,
eenmal her, eenmal hen,
un se weegt sik froh in'n lustig' Walzerschritt,
un tosamen mit ehr singt dat överall fröhlich mit.